കേരളത്തിൻ്റെ നോവായി മാറിയ നന്ദു മഹാദേവൻ്റെ ജീവിതം

Read Time:10 Minute, 18 Second

കേരളത്തിൻ്റെ നോവായി മാറിയ നന്ദു മഹാദേവൻ്റെ ജീവിതം

നന്ദു എന്ന നന്ദു മഹാദേവ ന്റെ വിയോഗം. ഭരതന്നൂർ ഗ്രാമത്തിനു നൊമ്പരമായി. വേദനിക്കുന്നവരുടെ ലോകത്തു ആശ്വാസം നൽകി പറന്നു നടന്ന നന്ദു ഭാരതന്നൂരിന്റെ സ്വന്തമായിരുന്നെങ്കിലും, നന്ദുവിന്റെ വേദനയോടുള്ള പോരാട്ടം കേരളക്കരമുഴുവൻ ഏറ്റെടുക്കുക ആയിരുന്നു. സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ നന്ദുവിന്റെ കുറിപ്പുകൾ ലോക മലയാളികൾ ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു. പാങ്ങോട് പഞ്ചായത്തിലെ ഭാരതന്നൂരിലെ അംബേദ്ക്കർ കോളനിയിലെ കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിൽ കൃഷ്‌ണൻ പിള്ളയുടെയും രേഖയുടെയും മകനായി ജനിച്ച നന്ദു കുട്ടിക്കാലം മുതൽ ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിരുന്നു.

എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും മുൻപന്തിയിലായിരുന്ന നന്ദു, പഠിക്കുവാനും, മിടുക്കനായിരുന്നതിനാൽ സ്കൂളിലും താരമായിരുന്നു. ഭരതന്നൂർ ഗവണ്മെന്റ് എച് എസ് എസ് ൽ നിന്നും മികച്ച വിജയം നേടിയെടുത്തു നന്ദു. ബിരുദ പഠനത്തിനായി ചേർന്നെങ്കിലും ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ അനുവദിച്ചില്ല. ചെറിയ കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉടലെടുത്തതോടെ മാതാവിനൊപ്പം തിരുവനന്തപുരം കഴക്കൂട്ടത്തേക്കു താമസം മാറി.

 

ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും പകച്ചു നിൽക്കുവാൻ നന്ദു തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ഭരതന്നൂരിലെ മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളെ കൂട്ടി തിരുവന്തപുരം പട്ടം സെന്റ് മേരിസ് മുന്നിൽ പൊറോട്ട നിർമ്മാണ യൂണിറ്റ് ആരംഭിച്ചു. പൊറോട്ട നിർമിച്ചു ഹോട്ടലുകളിലേക്കു വിൽക്കുക ആയിരുന്നു പദ്ധതി. പ്രതിദിനം 1500 പൊറോട്ടകൾ വരെ നിർമ്മിച്ച് വിതരണം നടത്തുന്ന സ്ഥാപനം, വളർച്ചയുടെ പടവുകൾ കയറുമ്പോൾ അ സ്ഥാപനം സാങ്കേതിക കാരണങ്ങളാൽ നിർത്തേണ്ടി വന്നു.

ഇതിനിടയിൽ കാലിനു ഒരു ചെറിയ വേദന അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. നട്ടെലിനു കൂടി വേദന ആരംഭിച്ചതോടെ ഡോക്റ്ററെ സമീപിച്ചു. പട്ടണത്തിലെ ഓട്ടത്തിനിടെ സംഭവിച്ച അപകടത്തിൽ കാലിനു ചെറിയ ഒരു ചതവ് സംഭവിച്ചിരുന്നു. വേദനക്ക് കാരണം ഇതാകാം എന്ന് ധരിച്ചു. അതിനായി ചികിത്സ നടത്തി. എന്നാൽ വേദനക്ക് ശമനം ലഭിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ തിരുവനന്തപുരം ആർ സി സി യിൽ വിദഗ്ധ ചികിത്സക്ക് എത്തിയപ്പോളാണ് അർബുദം തന്റെ സഹയാത്രികനായി തീർന്നിരുന്ന കാര്യം നന്ദു ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുന്നത്.

രോഗ നിർണ്ണയം പൂർത്തിയായപ്പോൾ കുടുംബം അതീവ ദുഖത്തിലായി. അവിടെയും നന്ദു മുൻകൈ എടുത്തു കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് ആത്മ ധൈര്യം നൽകി . തുടർന്ന് നന്ദു എന്ന നന്ദു മഹാദേവ് രോഗത്തെ കടിച്ചമർത്തി വേദനയെ പ്രതിരോധിക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുക ആയിരുന്നു. തുടർന്ന് സമൂഹ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും മറ്റു വാർത്ത മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും, സമൂഹത്തിൽ വേദന അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് ആത്മ വീര്യവും ആശ്വാസവും നൽകി.

 

കോഴിക്കോട് എം വി ആർ ആസ്പത്രിയിൽ നന്ദുവിനെ പരിചരിച്ചിരുന്ന ജ്യോതി ലക്ഷ്മി എന്ന നേഴ്സ് നന്ദുവിനെ അനുസ്മരിച്ചു ഒരു പോസ്റ്റ് കുറിച്ചിരുന്നു. ജ്യോതി ലക്ഷ്മിയുടെ ഫേസ്ബുക് കുറിപ്പിന്റെ പൂർണ രൂപം ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു – നന്ദുവുമായി രണ്ട് വർഷത്തിന് മേലെയുള്ള പരിചയമാണ്. തമ്മിൽ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നേരിട്ട് കാണുന്നത് ഒരിക്കെ ആതിരയും അമ്മയും പ്രജുവും തെൻസിയൊക്കെ കോഴിക്കോട് വന്ന സമയത്താണ്. അന്ന് തൊട്ട് നല്ല സുഹൃത്തുക്കളാണ്. വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ ട്രീറ്റ്മെന്റ്ന് വന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ “ആഹാ.. അപ്പോ ഇനി അങ്ങോട്ട് നമ്മക്ക് നേരിട്ട് കാണാലോ” എന്നും പറഞ്ഞ് അന്നത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച അവസാനിച്ചു.

പിന്നീടങ്ങോട്ട് എംവിആർ കാൻസർ സെന്റർ നന്ദുവിനും അവിടെയുള്ളവർക്ക് നന്ദുവും ആരൊക്കെയോ ആയി മാറുകകയായിരുന്നു. മോർഫിൻ ഇത്രയും ഹൈ ഡോസിൽ എടുക്കുന്ന ഒരു patient നെ ഞാൻ ആദ്യമായിട്ട് കാണുകയായിരുന്നു. നന്ദുവിന്റെ വേദനകൾക്ക് കൂട്ടിരിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടുണ്ട് ഞങ്ങടെ ഫ്ലോറിലെ ഓരോ നഴ്സ്മാർക്കും.

അവൻ കൂടുതലും അഡ്മിഷൻ എടുത്തിട്ടുള്ളതും ഞങ്ങടെ 3rd ഫ്ലോറിലാണ്. പല നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടികളിലും വേദനിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് വിളിക്കുമ്പോൾ ഇനി എന്താണ് കൊടുക്കേണ്ടതെന്ന് പകച്ചു നിന്നിട്ടുണ്ട്. മോർഫിനും പാച്ചും ഉള്ള 6th hourly പെയിനിന് ഇൻജെക്ഷൻ പോകുന്ന ഒരാൾക്ക് ഇനിയും എന്താണ് കൊടുക്കുക. അവസാനം JR നോട്‌ പറഞ്ഞ് stat എഴുതിയ ഇൻജെക്ഷൻ കൊടുക്കും.. “ഇപ്പോ ശെരിയാവുമെടാ.. മരുന്ന് തന്നില്ലേ വേഗം ഓക്കേ ആവും കേട്ടോ “എന്ന് പറയും. പലപ്പോഴും അതിലും അവന് ഓക്കേ ആവറില്ല.

പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട് ഏത് വേദനയിലും അവനിങ്ങനെ പതറാതെ പിടിച് നിൽക്കും,ചിരിച്ചു നിൽക്കും. അവനെ ഏറ്റവും അവശനായി കണ്ടത് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചകളിലാണ്. മുൻപുള്ള അഡ്മിഷൻസിലും ഓക്സിജൻ എടുത്തിരിന്നെങ്കിലും ഇത്തവണ ബൈപാപിലേക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു. എംവിആർ ലെ ഡോക്ടർമാരാണ് നന്ദുവിന്റെ വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചുയർത്തിയതെന്ന് തോന്നിയുട്ടുണ്ട്.പല പല പുതിയ രജിമെനുകളെ പറ്റി നന്ദുവിന്റെ ട്രീറ്റ്മെന്റ്ൽ കേൾക്കാനിടയായിട്ടുണ്ട്. അവന് പിന്നീട് കൊറേ നാള് അസുഖത്തെ തലയുയർത്തി നോക്കാൻ അതെല്ലാം പ്രചോദനമായിട്ടുണ്ട്.

അവിടെ എംവിആർ ലെ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയപെട്ടവനാണ് നന്ദു. ഒരു വിളിപ്പാടകലെ അവന് പ്രിയപ്പെട്ട സിസ്റ്റർമാരും ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടർമാരും എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.അവസാന നാളുകളിലും ഇങ്ങനെ കോൺഫിഡന്റ് ആയിരിക്കുന്ന ഒരു രോഗിയെ ഇതുവരെ ആരും കണ്ട് കാണില്ല .
“ടാ ഞാൻ വീട്ടിൽ പോവാണ് ഇനി വന്നിട്ട് കാണാം ” എന്ന് ഞാനും ഓക്കേ ടി എന്ന് അവനും, അതായിരിക്കും ഞങ്ങളുടെ അവസാന സംസാരം എന്നെന്റെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്ന് പോയെങ്കിലും അതാവരുതേ എന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നു. അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.

അവന്റെ വേർപാട് താങ്ങാൻ കഴിയാതെ ബൈസ്റ്റാൻഡേർ കോട്ടിൽ മരവിച്ചിരിക്കുന്ന അവന്റെ അമ്മയെ എനിക്ക് കാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്. നന്ദു എന്ന പോരാളിയുടെ തേരാളിയായിരുന്നു ആ അമ്മ.അവന്റെ അച്ഛനെയും അനിയനെയും അനിയത്തിയെയുമെല്ലാം. ഈ വേദനയും വേർപാടും സഹിക്കാനുള്ള ശക്തി നിങ്ങൾക്കുണ്ടാവട്ടെ എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവന്റെ അമ്മയെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിക്കാമായിരുന്നു എന്ന ആഗ്രഹം മാത്രമാണുള്ളത്. ആദർഷേട്ടനും ജസ്റ്റിൻ ചേട്ടനും എന്നാണ് ഈ വിഷമത്തിൽ നിന്ന് കരകയറുക എന്ന സങ്കടം കൂടെ എന്നിൽ ഉണ്ട്. എന്നിരുന്നാൽ പോലും ലക്ഷങ്ങൾ വരുന്ന ക്യാൻസർ survivors ന് നന്ദുവിന്റെ ചിരി കൊടുക്കുന്ന ധൈര്യം അത് ഇന്നേ ദിവസം നിങ്ങളിലും ഉണ്ടാവട്ടെ. പുകയരുത് ജ്വലിക്കണം…അല്ലേ നന്ദു? ഇതായിരുന്നു പരിചരിച്ചിരുന്ന നസ്‌സിന്റെ കുറിപ്പ്.

സ്നേഹത്തിന്റെയും ആത്മ ധൈര്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി മലയാളി മനസ്സുകളിൽ ഇടം നേടിയ നന്ദു എന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ ഭരതന്നൂർ കാർക്ക് മാത്രമല്ല നന്മ നിറഞ്ഞ എല്ലാ മനുഷ്യ മനസ്സുകളെയും കീഴടക്കി. വിദഗ്ധ ചികിത്സക്കായി തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നും ഒരു വര്ഷം മുൻപ് കോഴിക്കോട് എം വി ആർ ആസ്പത്രിയിൽ എത്തി. അവിടെ ചികിത്സയിൽ ഇരിക്കെയാണ് കഴിഞ്ഞ ദിവസം അതിജീവനത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ഒടുവിൽ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങി വേദനകൾ ഇല്ലാത്ത ലോകത്തേക്ക് പോയത്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Previous post കോവിഡിനും രാജവെമ്പാലയ്ക്കും കീഴടങ്ങാത്ത അപൂർവ്വ മനുഷ്യന്റെ കഥ
Next post ഇല്ലായ്മകൾക്കിടയിലും പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളോട് പടവെട്ടി സിവിൽ സർവീസ് പരീക്ഷ ജയിച്ച് ശ്രീധന്യ സുരേഷ്